|
Oruç tutan iyi bilir...
Oruç sabahları biraz uykusuz, biraz mahmur ama yine de mutlu kalkar insan. Ramazan ayının o kutsi huzuru vardır içinde.. Ölümden sonrası için ruhunda gizli gizli taşıdığı o korkuyu yenmiş gibidir sanki... Bir anlamda tanrıya yakınlaşmış, sözünü dinlemiş, sanki onun güven dolu gölgesinde huzur içinde uyur gibidir. Görevini yapmanın sevinci vardır yüreğinde...
Öğleye doğru karnı pek acıkmasa da susuzluk kendini göstermeye başlar; İskele'nin güldür güldür akan çeşmelerine bakıp bakıp iç geçirir. Sineklerin buz gibi suyunu hayal edip yutkunur. Dili damağı kurumaya başlar..
Ve;
Öğle namazından hemen sonra bir uykudur bastırır adamı.
Göz kapaklarını tutamaz olur insan.. Çeşmelerin şarıldayan sesi, guguk kuşlarının nidası, oyun oynayan çocukların bağırışları ninni gibi gelir.
Zaten kimsecikler de kalmamıştır İskele sokaklarında...
Issız bir kovboy kasabasını andırır İskele...
Korku filmini andıran bu gizemli saatlerde kimler mi vardı İskele sokaklarında?
Birkaç kedi köpek, ne yaptığı belirsiz avlu avlu dolaşan bir çingene kadın, evine gitmeye üşenip de kahvenin önünde uyuyakalmış birkaç uykulu adam...
Ve bir de ben tabi..!
İşte bu Ramazan; herkesin bebek misali mışıl mışıl uyuduğu o uykulu saatlerde sokaklardaydım.
İskele'nin işte o saatlerinde;
Bakın kimleri mışıl mışıl uyurken yakaladım.
Selami Karaduman.
Emekli bir İskeleli.. Üstelik de bir Kıbrıs gazisi..!
Hava sıcak mı sıcak..! İskele'de saat 14.30.
Sokaklar bomboş... Bir ben varım hafiye gibi devriye dolaşan.
Selami Karaduman, kahvenin önünde bulunan masaya kafayı koymuş mışıl mışıl uyuyor..
Kimbilir hangi rüyasını görüyor..
Acaba; Sinekler'deki buz gibi suya avucunu dayamış soluk almadan içiyor olabilir mi?
Ya da Kıbrıs Beşparmak Dağlarında 'Allah Allah' nidaları ile Rum mu kovalıyor?
Ve işte tilki gibi tetikte bekleyen tecrübeli bir uykucu daha...
Abdullah Karakoç; Cumhuriyet Mahallesi'nin 40 yıllık muhtarı...
Ben fotoğrafını çekerken Selami Karaduman hala 'tısss tısss' hiç bir şeyden habersiz mışıl mışıl uyurken; Abdullah dayımız tam da fotoğrafını çekecek iken birden gözlerini açıveriyor...
Oysa biraz önce o da diğer uykucu gibi başını masaya koymuş mışıl mışıl uyuyordu..
Dedik ya tecrübe başka tabi..!
Ve işte Uykucu bir hoca..!
Karesi Mahallesi imamı Ramazan Yaşar Hocamızı Sineklerde yakaladık.
Bakın hele..!
Hangi vicdansız melek gibi uyuyan şu hocayı uyandırmaya kıyar...
Ve Ramazan ayında güzellik uykusuna yatmış biri daha.
Şaban Kurt..!
Şaban kardeşimizi 'EN MASUM UYUYAN İSKELELİ' seçiyoruz...
Anlatmaya ne hacet..! Fotoğraf herşeyi söylemiyor mu?
Ve başını hiç bir yere dayamadığı için kontrolsüz uyuyan bir İskekeli.. Kazım Doğan.
Yanına yaklaştığımda Kazım dayımızın resimde gördüğünüz şu yorgun kafası bir o yana bir bu yana devrilip duruyordu. Bir sağ bir sol bir arka derken; uykusuz o kafa en sonunda önünde karar kıldı...
Ve ben sessizce yaklaştım ona...
Ve şipp şakk..!!
O şu an bile hala fotoğrafının çekildiğinin farkında değil. Çünkü uyandırmaya kıyamadan çekip gittim yanından.
Bu arada Kazım dayımızın başka bir isminin daha olduğunu biliyor musunuz? Öz Türkçe devrinden kalan bir isim bu.! Kazım dayımızın kimsenin bilmediği diğer ismi AYDIN...
Ve bu ismi şu an torunu Aydın Doğan taşıyor...
İşte Yılmaz Erken...
Hele bir bakın şu berbere..! Kimbilir kaçıncı rüyasında... Ağzından ateşler çıkaran korkunç canavarlar, devler mi görüyor acaba rüyasında?
Yoksa o devlerin elinden güzel bir prensesi mi kurtardı şu an ?
Kimbilir?
İnsanın 'uyusunda büyüsün tıpış tıpış yürüsün' diye ninni söyleyesi geliyor...
Ben büyük bir sessizlik içinde ayaklarımın ucuna basa basa yaklaşıyorum berberin yanına..!
Ve şipp şakk..!
Tühhh..!
Uyandırdık bizim bebekler gibi uyuyan berberimizi... Gözler şiş..!
Bakışlar yaramaz bir çocuk gibi...
Bakın hele siz şuna..!
Yanaklarına, ağzına vura vura sevilmeyi bekleyen bir bebek gibi nasıl da mahmur mahmur gülümsüyor?
Ve berberimizin başka bir yakalanış anı..! Yer Sinekler..!
Biraz önce melekler gibi uyuyup,
Masum bebekler gibi uyanan berberimiz,
Bu kez de; yanına yaklaştığınızda gözlerini aniden acıp canlanıverecek bir cenaze gibi.!
Ormandaki kulübesinde uyuyan bahçıvan, biraz sonra uyanıp kanlı baltasını alacak eline..!
Ve Kuranların Ahmet Kayın dayımız..!
Belli ki iş yerini bırakıp da evine gidememiş. İskele'de öğle sonrası sıcak öyle kötü bastırmış ki.! Sokaklardan gelip geçen de yok.
İskele toptan mışıl mışıl.!
O zaman Ahmet dayımızın da 'mışıl mışıl' olmasında hiç bir sakınca yok...
Belli ki, azıcık gözlerimi yumayım derken olan olmuş, uyuyakalmış Ahmet dayımız...
Ona pek yaklaşmadan çekiyorum ilk fotoğrafını..
Sonra da sessizce yanına yaklaşıp çok yakından, adeta burnunun ucundan ilginç bir kare daha almak isterken açıveriyor gözlerini..
Eyvah yakalandık..!
Gülümsüyor...
Yakalanınca birazcık da mahcup; 'Ahmet dayı ne güzel de uyidin öle..' diyorum.
Bizim ki; 'Yok yok oğlum, uyumidim ben..' demez mi?
Hadi burdan yak..!
Biraz önce çektiğim fotoğrafı ona göstermesen yalancı olacağız yani...
Mışıl mışıl uyuduğu o fotoğrafı görünce bile Ahmet dayım inatla yelkenleri suya indirmiyor..
'Yok yok oğlum, uyumidim, gözlemi dinlendiridim ben...'
Öyle olsun be Ahmet dayım; ellerinden öpüyorum....
Yazıma son verirken; mışıl mışıl uyuyan tüm İskele'ye sevgi ve selamlarımı gönderiyorum...
Kalın sağlıcakla..!
|
