Babalar günü geldiğinde kendimde bir eziklik, suçluluk duygusu hissederim.

Kendimi bildim bileli anneler gününde annemi mutlaka hatırlamışımdır. Küçüklü, büyüklü hediyelerle gönlünü almış, hiç bir şey yapmasam bile şımarıklık (!) edip sarılıp öpmüşümdür...

Yıllarca babamı 'Babalar Günü'nde kutlamak aklımın ucundan dahi geçmedi!

Babalar gününün varligindan malesef haberim yoktu !

Bugün oturup bir öz eleştiri yapmak zorundayım.

Yıllarca niye bekledim? Niye 36 yaşında Babalar Günü’nün varlığından haberdar oldum?

Annemin beni uyarmasını mı beklemeliydim ?

Sanırım 1999 senesi idi..

Annemin, anneler gününü kutlamıştım. Her zamanki gibi çok mutlu olduğunu ifade etmiş, eklemişti: ’Sen bari bu sene babanın babalar gününü kutla..!’

Ahh.. Güzel anam, kara yazılı anam..

Okuma yazma bilmesede gündemi takip etmekten geri kalmazdı.. Gene öyle oldu, Babalar Günü’nünün varlığından haberdar etti beni!   

İşte o sene 36 yaşındaydım. Pazar günü köye çıkmıştım. Kendi becerimle tarlalardan, ormandan topladığım çiçeklerle bir buket yapıp ve kiraz salkımları ile süsleyip, Balıkesir’e indiğimde  babalar gönünü kutlamıştım babamın ilk kez! 

İki elinin arasına alıp yanaklarımı her iki gözümden öpmüştü. 36 Yaşındaydım, Oysa babam beni 6 yaşındaki çocuğu imişim gibi sarmıştı..

Başka bir sevgi idi bu.. Diğerleinden farklı kılan..

Onu ancak şimdi çözebiliyorum. Çocuklarımla babalar günü geldiğinde sarılıp koklaştığımızda..

Neden böylesi duyguları erteliyoruz? Büyümeyi mi bekliyoruz?

Babaniz hayatta oldugu sürece büyüyemiyeceksiniz!

Baba diye seslendiginizde yanit alamazsaniz, fikrine basvuracaginiz babaniz yoksa büyümüssünüzdür artik.

Bir çağrım olaçak tüm çocuklardan;

Yaşımız 6 da olsa, 66 da olsa babamızı şöyle bir sarıverelim yaşıyorsa.

Babalar Günü’nü kutlayıp, onu çok sevdiğimizi ifade edelim..

Çok bir şey mi bu?

Düşünemiyorum ama ola ki baba ile cocuklar arasındaki kırgınlıklar varsa, ne adına olursa olsun, bu gün son bulsun..

Bizleri hayata hazırlayan, yön veren, kişiliğimizin gelişmesinde önemli bir yer edinen babalarımızın ellerinden öpüyorum. Ahirete göçmüş olanları ise, başta sevgili babamı rahmetle anıyor, önlerinde saygı ile eğiliyorum.